مجموعه اشعار شاعران معاصر و شاعران جوان و بزرگترین پایگاه ادبی شعر، معرفی شاعران ، طنز، ادبیات فارسی، داستان نویسی، مقاله نویسی، و واژه سازی میباشد.

از بهار بی‌خبریم/ لیلی غزل

64

شبیه کوه یخی، از بهار بی‌خبریم

وطن! بدون تو بسیار زار و دربدریم

 

وطن! بدون تو در اوج بی‌کَسی مُردیم

به مرزهای زمین مثل سگ لگد خوردیم

 

چه‌ها که بر سرِ سرگشته‌ات نیاوردند

ترا به تیغ سیاست همیشه آزردند

 

اگرچه کوچه پر از ساز و برگ باران است

فضای خانه پر از عطر تازه‌ی نان است

 

ولی به کام دل بی‌وطن نمی‌چسپد

به روح‌ آدم افسرده‌تن نمی‌چسپد

 

نگاه پنجره از رنگ شب پریشان است

بهار باغچه از موج غنچه عریان است

 

فضای شهر شبیه پرِ کلاغان است

گلوی عاطفه زخمیِ درد پنهان است

 

چقدر دوری از آغوشت ای وطن سخت است

همان‌قدر که جدایی روح و تن سخت است

 

به بند و بست گرفتند آسمانت را

ز دامن تو پراندند کفترانت را

 

تبر زدند قد و قامت جوانت را

میان زهر فگندند آب‌ونانت را

 

ببخش مادرکم رنج بیکرانت را!

قصور رفتن مجبور دخترانت را

 

ببخش این‌که ترا در ستم رها کردیم

میان آتش و باروت‌وبم رها کردیم

 

چقدر مردم بدبخت و نابه‌سامانیم

ز دورِ دور برای تو شعر می‌خوانیم

 

ببخش این‌که از آغوش خسته‌ات دوریم

که هیچ راه به جز این نبود، مجبوریم!

 

به روی دیگ غذایت همیشه کف بودیم

وطن ببخش که بسیار ناخلف بودیم!

 

خدا کند که پس از شب سپیده وا بشود

نماز خنده به آیینه‌ها ادا بشود

 

دوباره سر بگذاریم روی دامن تو

دوباره زرد شود رنگ‌و روی دشمن تو

 

لیلی غزل

برای دریافت جدیدترین به روز رسانی ها در موبایل خود مشترک ما شوید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.